sgkrehber.com

İstanbul Büyükşehir Belediyesinin Fransada kiraladığı İstanbul Evi'nin haftalık kirasının 249 bin euro olduğu ortaya çıkmıştı. Daha da ilginci ise Ekrem İmamoğlu'nun danışmanı Murat Ongun'un, tüm masrafların sponsorlar tarafından şartsız bağışı ile karşılandığını açıklaması oldu.

İyi de 249 bin euroyu kim niçin karşılasın. Demek ki kamu gücünü elinde bulunduranlar sponsorluk adı altında Sayıştay'ın müsaade etmediği harcamaları karşılama yöntemi buldular.

Öncelikle sponsorların bu kadar parayı şartsız olarak niçin ödediğinin araştırılması gerekiyor. Özellikle sponsorların İBB'den ihale alan firmalar olup olmadığının incelenmesi gerekmektedir. Bu konuda Mülkiye Müfettişleri soruşturma yapmadan önce CHP lideri Özgür Özel'in bu sponsoru açıklaması gerekiyor. Zira Özel de Fransa'ya giderek bu olaylara şahit oldu. 

Daha önce de CHP'ye alınan bir binada kayıt dışı para ödemesine şahit olunmuştu. Halen yargılama devam ediyor. 

Kamuda yapılan bir dizi harcamanın kayıt dışı yöntemlerle karşılanması yeni bir şey olmayıp,  yıllardır bu millet bu yöntemlerden bıkmış usanmıştır. Ne hikmetse birilerini frenlemek mümkün olmuyor. 

Bu yöntemler bir dönem bankalardan alınan promosyonlarla karşılanmış, bu tutarlar yetmeyince de farklı yöntem arayışına girilmiştir. Kamudan ihale alan firmaların yaptığı sponsorluklar ise düşman çatlatacak cinsten. Sayıştay raporlarına da yansıdığı üzere ihale şartnamelerine yedirilen lüks araçlara dahi şahit olduk.

Bir dönem FETÖ'nün himmet adı altında uyguladığı yöntemi hatırlayanlar çıkacaktır. Müteahhitler veya kamuya iş yapanlar himmet vermeden iş yapamaz hale gelmişlerdi. İş farklı yollara sapmadan herkesin aklını başına alması gerekiyor. Birlerinin keyfi ve reklamı için kayıt dışı yollara sapılırsa bedeli yine millet öder ki buna kimsenin hakkı yoktur.

Bu sponsorluklar bazen özel şirketlerin verdiği limitsiz kredi kartı ile bazen verdikleri binek araçlarıyla bazen de İBB'nin yaptığı gibi ev kiralaması yoluyla olabilmektedir. Sorulması gereken en kritik soru ise bu sponsorların ilgili kurumlarla doğrudan veya dolaylı olarak iş yapıp yapmadığıdır. En vahimi ise yapılan ihalelere bu sponsorluk bedellerinin maliyet olarak yansıtılıp yapsıtılmadığıdır. Bunu da öğrenecek olanlar Mülkiye Müfettişleridir. Nihayetinde bu sponsorlar hayır sahibi kişiler değil ve ödedikleri bedellerin de yerine konulması lazım ki yeni sponsorluk yapabilsinler. Bu yöntem de kayıt dışı harcamanın yeni yolu olsa gerek ki hadi hayırlı olsun.