sgkrehber.com

İktidarların, Tanrının bazı bahtlı ve seçilmiş kulları için, bir defa üst düzey bir göreve geldikten sonra, gayet imtiyazlı ve bol mahsullü kamu postlarına “bir daha gitmemek üzere çöreklenmek” gibi bir getirisi vardır.

Oranın başkanlığı, buranın genel müdürlüğü, falan bakan yardımcılığı, banka yönetim kurulu üyeliği vb.

Bu gibiler, hiç yere basmadan, ayaklarını rahatça ve keyifle bir özengiden alıp ötekine koyarak sürekli at değiştirirler ve bu böylece sürer, gider..

Bu şatafatlı ve imrendirici, siyasi ve profesyonel kariyerlerin sürdürülmesi için ne yazık ki;

-Yüksek birikime,

-Risk üstlenmeye,

-“Gerçekçi” ve “doğrucu” olmaya,

-Görev aşkı ve heyecanına,

-Yenilikçi ve cesaretli adımlara,

-Taş taş üstüne koymaya hiç ihtiyaç yoktur.

İhtiyaç olan şeyler:

-Kudret sahiplerine her daim bağlılıklarını bildirmek,

-Hürmet ve temennada kusur etmemek,

-Fincancı katırlarını ürkütmemek,

-“İdare-i maslahat” etmek,

-Görünüşü kurtarmak,

-Kritik durumlarda ve kaygan zeminlerde, denge ve manevra becerisi sergilemek,

-His ve heyecandan yoksun olmak,

-Doğru vakitte, doğru yerde vaziyet almaktır.

Bunlar;

-Devletin siyasi ve bürokratik demirbaşına kayıtlı kişilerdir

-Dışarıdan bakıldığında yüksek vasıflı ve marifet sahibi addedilirler, kendileri de buna inanırlar

-“Sıfır risk”le hareket ederler.

Kendilerine en ufak zararı dokunacağını hesap ettikleri konularda, parmaklarını bile kıpırdatmazlar

-Yenilikçi ve atılımcı adımlara, risk doğurabileceği endişesiyle şüphe ile yaklaşırlar

-Her türlü değişime, dolaylı yollardan ve ustaca karşı koyarlar

-Gözlerini her zaman yukarıya dikerler, aşağıya bakmazlar

-“Kendileri olmaktan” ve kendi inisiyatifleriyle iş yapmaktan kaçınırlar

-Yapılacak rutin işleri bile, yukarıya karşı şirin görünmenin ve yukarıdan kredi kazanmanın bir aracı haline getirirler

-Ekonomik ömürleri ve raf ömürleri hiç bir zaman dolmaz

-Hurdaya ve ıskartaya ayrılmazlar

-Gerektiğinde yüzeysel bir revizyondan geçirilirler, etiketleri değiştirilir, yeni bir görünüm ve çehre ile tekrar piyasaya sürülürler

-Sonuçta isimleri hafızalara kazınır ve efsaneleşirler

-“Herkesle iyi geçinme,” “herkesin dostu olma,” “kimsenin düşmanı olmama” prensip ve kurallarına büyük bir titizlik ve maharetle uyarlar,

-Görev hayatları boyunca, kendilerine faydası dokunmayacak insanların derdine derman olmazlar ve hiç bir yaralı parmağa işemezler.